به یه مهمونی نمیرین و همش با خودتون این فکر رو میکنین که الآن بقیه دارن چیکار میکنن و چه خوشیا که نمیکنن!
به این حس FOMO یا Fear of Missing Out یا ترس از دست دادن فرصت، میگن.
کلا به هر چیزی که باعث بشه ما فکر کنیم که از بقیه کمتریم و یه چیزی کم داریم، فومو گفته میشه.
کلا فومو بیشتر به خاطر عدم احساس رضایت ایجاد میشه.
فضای مجازی خیلی توی ایجاد فومو نقش داره.
مثلا هر چی که در فضای مجازی میبینیم رو میخوایم و هر چیزی که هر کی داره رو دوست داریم داشته باشیم.
بعضی وقتا با خودمون فکر میکنیم که اگه فلان چیز رو نخریم از مد و بقیه عقب افتادیم.
حالا چطوری میتونیم باهاش مقابه کنیم؟
برای مقابله با فوموی وسایلی که بقیه دارن، بهتره که بدونیم که قرار نیست همه، همه چی داشته باشن و در صورتی که به چیزی نیازی نداریم از خواستنش صرف نظر کنیم.
و اینکه هیچ اشکالی نداره اگه از مد عقب باشیم و هیچ نیازی نیست جدیدترین گوشی یا هر چیز دیگهای رو داشته باشیم.
برای وقتی که دوستامون دور هم جمعن و ما نیستیم باید به جالبترین اتفاق و تو ذوق زنندهترین اتفاقی که ممکنه براشون رخ بده فکر کنیم و اتفاقی که داره رخ میده معمولا بین این دوتاست.
نکتهی دیگه اینکه ما معمولا توی ذهنمون بیشتر عذاب میکشیم و با خودمون فکر میکنیم که الآن دارن چیکار میکنن، درحالیکه دفعات قبلی ما اونجا بودیم و هیچ اتفاق خاصی هم نیفتاده.
ولی یه دفعه دیدین که اینبار یه کافهی جدید پیدا کردن و توی اون کافه فلان بازیگر محبوبتون رو دیدن و با هم سلفی گرفتن!
همش به خاطر اینکه شما نرفتین!
ولی به طور کلی قرار نیست اتفاق خاصی بیفته و ذهن خودتون رو درگیر اتفاقاتی که مهم نیستن نکنین و بدونین وسایل به انسانها شخصیت نمیدن و نباید دنبالهروی اینفلئونسرها و سلبریتیها بود چون که خیلی وقتا اون کالاهایی رو که اونا دارن اسپانسریه و خودشون نخریدن و احتمالا هم بعدش پسش بدن.
پس خودتون رو با ظاهر زندگی دیگران آزار ندین.
این پست رو با این ضربالمثل سوئدی تموم میکنم که “هر کی چیزی رو که بهش نیاز نداره رو بخره از خودش دزدی میکنه.”
کاش به اون درجه از خودسازی برسیم که خودمون رو بادیگران مقایسه نکنیم